ความโกรธเกิดจากความอยากของเรา

ถาม : ทำอย่างไรเราถึงจะไม่โกรธ ไม่อิจฉา รู้จักปล่อยวางคะ

พระอาจารย์ : ความโกรธก็เกิดจากความอยากของเรา พอเราอยากได้อะไรแล้ว เราไม่ได้ดังใจอยากเราก็จะโกรธ งั้นเราต้องลดละความอยากต่างๆ ให้มันน้อยลง “ให้ยินดีตามมีตามเกิดได้อะไรก็พอใจ” ใครทำอะไรให้กับเรา อย่างไรก็พอใจ เขาจะด่าเราก็พอใจ เขาจะชมก็พอใจ ถ้าเรามีใจที่สันโดษยินดีตามมีตามเกิดเราก็จะไม่โกรธใคร

ส่วนอิจฉา ก็ต้องใช้เหตุผลว่าคนเรามีบุญวาสนาได้ทำความดีความชั่วมามากน้อยต่างกัน มีความรู้ความสามารถ ความฉลาดไม่มากน้อยต่างกัน แข่งรถแข่งเรือพอเเข่งกันได้ แต่แข่งวาสนาบารมีนี้แข่งกันไม่ได้ เพราะฉะนั้นใครเขามีวาสนาบารมีมากกว่าเรา เขาเก่งกว่าเราดีกว่าเราเจริญกว่าเรา เราก็ควรที่จะแสดงมุทิตาจิต คือชื่นชมยินดีว่าเขาอุตส่าสร้างบารมีมาต่างๆ ตอนนี้บารมีที่เขาสร้างมาได้ส่งผลให้เขาได้รับผลของเขาแล้ว ถ้าเราอยากจะได้เป็นเหมือนเขา เราก็ต้องพยายามสร้างบารมีแบบเขา แล้วต่อไปในอนาคต เราก็จะได้เป็นเหมือนเขาได้ ให้คิดแบบนี้ดีกว่าที่ไปอิจฉาเขา เพราะอิจฉายังไงเราก็ไม่ได้อยู่ดี เพราะการที่จะได้ดิบได้ดี ได้ความสุขความเจริญนั้นมันเกิดจากการสะสมบุญบารมีต่างๆ.

ธรรมะบนเขา วันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๙

“นักปฏิบัติ ๔ ประเภท”

พระอาจารย์สุชาติ อภิชาโต